Αναμνήσεις και βλέψεις.

Αύριο είναι δύο μήνες από τότε που δημοσίευσα το τελευταίο μου ποστ σχετικά με την Μόλιστα. Οι δικαιολογίες που μπορώ να επικαλεστώ είναι πολλές και διάφορες. Ότι έλειπα ταξίδι , ότι δεν πρόλαβα γιατί είχα πολλές δουλειές, ότι είχα φιλοξενούμενους και ασχολήθηκα μαζί τους, ότι δεν έκανε πολύ ζέστη ...κλπ, κλπ, κλπ,...Η λόγος όμως ο πραγματικός  είναι ότι όλο αυτό το διάστημα και μετά από την επιστροφή μου από το ταξίδι μου στην Σλοβακία δεν κατάφερα να επισκεφτώ το χωριό. Κι είναι αυτή η επαφή που φέρνει κάθε φορά μια αφορμή για σκέψη και την  ανάγκη κάποιες  φορές να την κάνω κείμενο. 

Κόρη με τα ξανθά μαλλιά

Ένα από αυτά που λατρεύω από την ζωή  των χωριών μας είναι οι παραδοσιακοί μας οργανοπαίχτες. Πρόκειται για ανθρώπους που κατέχουν μια τέχνη πολύτιμη και έναν τρόπο μοναδικό στην ερμηνεία των δημοτικών τραγουδιών, με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί ένα συγκεκριμένο στυλ εκτέλεσης και ερμηνείας , γνωστό και ως τα "Κονιτσιώτικα".